یاد باد...
یاد باد آنکه ســـــــــر کوی توام منزل بود
دیده را روشنی از خاک درت حاصل بود
در دلــــــــم بود که بی دوست نباشم هرگز
چه توان کرد که سعی من و دل باطل بود